در دنیای امروز شاید تصور مرسوم این باشد که پول ابزار تاثیر گذاری در زمینه نمود وجودی و ابراز وجود است

افراد گاهی می اندیشند که اگر عذاب وجدان خیلی چیز بدرد بخوری در این وانفسا نیست و فقط مایه عذاب روح و جسم انسان است و او را می آزارد

اما از خشم می توانند استفاده کنند و به انرزی قدرتمند درونی و موثر وجود خود برسند

به همین دلیل برخی انسان ها خوی وحشی پیدا می کنند

و وجدان کم کم اثر خود را از دست می دهد و حتی بیشتر باعث عصبانیت فرد می گردد

انسان به هر حال نفسی ملامتگر دارد و وجدان به هر شکل که شده او را از زشتی اعمال با خبر می کند

مسئله ای که می گویم بسیار مسئله کلیدی در اخلاق است

همچنان که می دانید خداوند به نفس ملامتگر قسم خورده است و این قسم بسیار پر معنا در جایگاهی مهم به کار رفته است

اگر به دنبال رستگاری هستید باید بدانید که روح انسان نیز یک ضامن دارد

اخلاق انسان هم یک ضامن دارد

اما افرادی که به انحطاط کشیده می شوند این ضامن را هنوز احساس می کنند و به بیماری های روانی دچار می گردند که از تاثیر فیزیکی بد اعمالشان سخت تر است

زیرا با وجود رسیدن به خواسته و امیال باطل خود اما هنوز جانشان آرام نیافته است و نمی یابد

این نفس در همه هست

حتی پس از مرگ

این نفس به عقل بسیار اتکا دارد و عقل سالم را مرتب می آزماید تا فردی خود را از آن دور نسازد

ولی انسان توجیه گر است

انسان هایی هستند که خودشان را هم گول می زنند

این بسیار خسته کننده است و نابودگر

فرد از درون پیر و پوک خواهد شد

زیرا هرگز آرامش ندارد

حتی با وجود اینکه اکنون آثار عمل با پر جا نیست

پس سعی کنیم آرامش درونی خود را به فخر فروشی های دنیا نفروشیم و هرگز آیه بیست سوره مبارکه الحدید را فراموش نکنیم